rozdział 13

wspomnienia Kopy ...














- Patrzcie , chyba się budzi ! Powiedziała Kiara .
Kopa powoli dochodził do siebie . Obudził się w jaskini .
- Poznaję to miejsce ! - Zawołał uradowany . Wszyscy się bardzo zdziwili .
-  I was poznaję ! Ty jesteś Kiara , moja malutka siostrzyczka , a ty jesteś Vitani , a wy jesteście moimi rodzicami !
- Nala przytuliła syna . Rozpłakała się ze szczęścia - Tak za tobą tęskniłam ! - powiedziała Nala .
- Ja też powiedziała Vitani . Ale podobno ty nie żyłeś !
- Jednak żyję . I to wszystko dzięki ptakom ! No i Tojo !
- Kto to jest Tojo ? - Zdziwiła się Vitani .
- To mój starszy brat ! Znaczy taki nieprawdziwy ale kiedyś naprawdę myślałem że to ptak . Jesteśmy z tego samego gniazda !
- Chyba jeszcze nie do końca się obudził ! - szepnęła Vitani do Kiary .
- Ale to prawda ! Ptaki mnie uratowały ! Przygarnęły też kiedyś Tojo . Oboje się z nimi wychowywaliśmy !
- Naprawdę wychowywałeś się z ptakami ? - Spytała Kiara .
- Tak ! Mogę to udowodnić ! - Kopa zaczął ćwierkać jak prawdziwy ptak ! Nagle przyleciało mnóstwo ptaków . Wszystkim szczęka opadła ze zdziwienia .
- Patrzcie ! To moi przyjaciele !  - Kopa zaczął przedstawiać wszystkim swoich ptasich przyjaciół . Zjawił się też Tojo .
- Kopa , co to za miejsce ? Po co nas wołałeś ? Kim są te lwy ? - Powiedział Tojo .
- Tojo , to moja rodzina !
- Rodzina ?
- Tak !
- Przecież to my jesteśmy twoją rodziną ! - Powiedział Tojo .
 Ptaki nadal nie wiedziały o co chodzi . Przyglądały się tylko całej tej sytuacji .
Zapadła długa cisza . W końcu ją przerwał Simba .
- Nie wiem kim jesteście , ale wiem na pewno że Kopa nie żyje i nie ma takiej możliwości żeby to był on . na świecie jest mnóstwo lwów o imieniu Kopa . Nie wiem jak wymieniłeś po kolei kim my jesteśmy ale mój syn na pewno nie żyje i nic tego nie zmieni . - Simba wyszedł zdenerwowany z jaskini . Tojo i ptaki także sobie poszli nie wiedząc o co chodzi . Kopie poleciały łzy . Nie mógł zrozumieć dlaczego jego ojciec mu nie wierzy . Kiara próbowała pocieszyć brata . Nala próbowała porozmawiać z Simbą ale on nie chciał rozmawiać . Rony i Miranda w tym czasie się bawili . Zdziwili się gdy zobaczyli wychodzącego z jaskini lwa otoczonego ptakami .
- Rony , myślisz że ten cały Kopa naprawdę wychowywał się z ptakami ? - Spytała Mira .
- Chyba tak . A ten co tam szedł to chyba jego kumpel z gniazda . - Zaśmiał się Rony .
- Ale nie rozumiem dlaczego oni się nim tak interesują .
- No właśnie ja też nie wiem o co tu kaman z tym Kopą .
- Może on ma coś wspólnego z naszą rodziną ?
- Czyli ?
- No nie wiem , może to jakiś nasz zaginiony brat czy coś ?
- Brat ? Nasz ?
- No nie wiem , może nasz , może brat taty , może mamy ...
- A może dziadka , co ? Mira , nie rozśmieszaj mnie ! Gdybyśmy mieli jakiegoś zaginionego brata czy wujka  czy stryjka czy ciotkę klotkę to by nam chyba powiedzieli co nie ?
- No tak . Ale on raczej żadną ,,ciotką klotką'' nie jest !
- No oczywiście że nie , tylko tak mi się powiedziało !
- Przecież wiem !
- No chyba nie wiesz .
- Wiem !
- Nie wiesz !
- Nie wiem !
- Wiesz ! Yyyy... to znaczy nie wiesz .
- ha , ha , ha !
- Bardzo śmieszne wiesz ?!
- No , bardzo ! ha , ha , ha !!!

rozdział 12

Pewnego dnia , gdy Kiara szła sobie spacerem z dziećmi po sawannie i pokazywała im różne rzeczy nagle z drzewa spadł ... lew !
- Nic ci się nie stało ? - spytała Kiara .
- Nie , nic . Bardzo przepraszam .
- Co robiłeś na drzewie ? - Zapytała Mira .
- No , spałem - odpowiedział nieznajomy - Tak jak codziennie .
- To ty śpisz na drzewie ?! - Zdziwił się Rony .
- Rony , Mira , uspokójcie się ! - Powiedziała Kiara - Bardzo przepraszam za moje dzieci .
- Nic się nie stało .
- Jak Ci na imię ?
- Kopa .
- Kopa ?! - Kiara bardzo się zdziwiła .
- Tak . Co w tym dziwnego ?
- Nic ... tak się złożyło że mój ... aaa... nieważne . Ja mam na imię Kiara . Nigdy Cię nie widziałam na lwiej ziemi .
- Bo ja tu nie mieszkam .
- Nie ? To znaczy że ty jesteś ... wyrzutkiem ?
- Nooo ... w pewnym sensie tak ale nie do końca bo ... ja mieszkam z ptakami .
- Z ptakami ? Na drzewie ?
- Tak . To właściwie jest moja rodzina .
- Naprawdę ? Ach rozumiem ... one cię przygarnęły tak ?
- Nie ! Znaczy to ja dokładnie nie wiem jak znalazłem się kiedyś w ptasim gnieździe jako pisklę ... eeee... znaczy lwiątko . Ptaki mi mówiły że ja jestem ich synem . Nic w sumie nie pamiętałem wtedy . Miałem straszne rany na całym ciele jakby ktoś mnie zaatakował .
- Już rozumiem ! - Pomyślała Kiara - To wszystko zaczyna się układać w logiczną całość ! To napewno jest mój brat !
- Słuchaj , może pójdę cię zapoznać z moją rodziną . Na pewno chętnie cię poznają ! - Zaproponowała Kiara .
- No dobra .
Kiara przyprowadziła Kopę do lwiej skały i zebrała swoją rodzinę i wszystkie lwy ze stada i zaczęła przedstawiać Kopę .

- Kopa ? On naprawdę ma na imię Kopa ? - Zdziwił się Simba .
- Tak tato ! - Powiedziała Kiara - I myślę że to on !
- Ale kto ? - Spytał Kopa .
Nala podeszła do Kopy i zaczęła mu się uważnie przyglądać .
- Simba ! On jest naprawdę podobny do ciebie ! - Zawołała .
- Kto , ja ? - Zdziwił się Kopa .
- Ale to nie możliwe ! Przecież Kopa nie żyje ! - Powiedział Simba .
- Jednak żyje ! Ptaki go uratowały .
Nagle  Kopa dziwnie się poczuł . Zaczęło mu się kręcić w głowie .
- Kopa , co ci jest ? - Spytała Kiara .
Lew nie zdążył odpowiedzieć bo zemdlał nagle .
- Kopa !!! - Krzykneli wszyscy i podeszli do lwa . Zabrali go do jaskini i położyli .
Kopa leżał przez długi czas . W jego głowie zaczęły się przywoływać wspomnienia ...