;_;

Zauważyłam, że nikt nie odwiedzał ani nie odwiedza tego bloga... ;_; Musze go jakoś zareklamować. Macie jakieś pomysły? Dajcie jakiś znak życia! Choć jeden komentarz! Pliiis!

Cala

rozdział 16

Wszyscy musieli jednak szybko uciekać żeby żaden biały lew ich nie zauważył na ich terenie . Pożegnali Nadie i poszli . Nie zauważyli że Rony z nimi nie poszedł !
- Rony , uciekaj ! Jeśli ktoś cię tu zobaczy to będzie po tobie ! - Powiedziała Nadia
- Ale Nadia ...
- Idź już !
- Nadia , poczekaj !
- Co ?
- Muszę ci coś powiedzieć . Pamiętasz jak byliśmy dziećmi to ty byłaś moją ...
- Dziewczyną , tak pamiętam . Ale to było dawno , zapomnijmy o tym .
- No wiem ale Nadia , ja cię ...
- Rony , idź już bo ktoś cię zobaczy !!!
Rony uciekł jak najprędzej . Nadia zastanawiała się czy Rony naprawdę coś do niej czuł ...
- Córeczko - powiedział ojciec Nadii - już nie długo twój ślub z Kaiem , a jak ty wyglądasz ? Co to za zadrapanie tu na oku ?!
- Tato , to Kai mi to zrobił !
- Nadio , nie opowiadaj bzdur ! Przemyj lepiej to oko !
Nadia pobiegła do jaskini . Zaczęła płakać .

piosenka nastrojowo do opowiadania :)
W gąszczu trudnych spraw
chcę odszukać nić
która wskaże mi
gdzie zmierzać mam , jak żyć
wiem że znajdę ją
wiem już z kim chce iść
gdy zabraknie sił
gdy zgubię sens
z pomocą przyjdzie chór dwóch serc
ref. Już wiem , miłość drogę zna . Poprowadzi mnie przez świat . Ty przymnie , ja przy tobie przez mrok , ku jutrzence dnia . Świat jest leprzy gdy jesteś obok ty . Miłość drogę zna .

Kiedyś czułem wstyd
głupio bałem się
że nie zdąrze już
że miłość straci sens
że wyśmieją nas
dzisiaj wreszcie wiem
z nich się mogę śmiać
nie zrażą mnie
przy tobie dobrze czuję się
ref. Wiem że miłość drogę zna . Poprowadzi nas przez świat . Ty ze mną i ja z tobą ( ... )

3 dni później nadszedł dzień ślubu Ronego i Uri oraz Nadii i Kaia

Kiedy Nadia miała powiedzieć czy chce wyjść za Kaia powiedziała :
- Nie !
- Że co ?! - Krzyknął Kai
- Nie wyjdę za ciebie ! Ja cię nie kocham !!!

- Jak to mnie nie kochasz ?! - powiedziała Vitani kiedy Rony powiedział to samo co Nadia .
- Rony ! - Krzyknęła Kiara - jak możesz ?!
Ojciec Nadii też nie był zachwycony .
- Nadia , masz to natychmiast odwołać !
- Nie ojcze !
Nadia i Rony uciekli . Spotkali się w środku drogi .
- Rony ! Co tu robisz ?!
- A co ty tu robisz ???
- Ja właśnie ... zniszczyłam swój ślub ...
- Ja tak samo ...
- Naprawdę ?
- Tak . Nie chcę się żenić z Uri !
- A ja nie chcę się żenić z Kaiem ! On jest okropny .
- Też jest taki wredny i arogancki jak Uri ?
- Gorzej ! On jest niebezpieczny , chce mnie zabić !!!
- Co ???!!! Nie pozwolę na to !!! Nie bój się , ja cię ochronie .
- Naprawdę ?
- Oczywiście ! Nie pozwolę żeby on cię skrzywdził .

Nadia i Rony zakochali się w sobie . Uciekli daleko od lwiej ziemi i białego terenu . Wszyscy ich szukali cały dzień ale nie mogli ich znaleść .

Rozdział 15

Minęły 3 lata . Rony i Mira byli już duzi .

Niestety , Nala zachorowała na groźną chorobę . Simba opiekował się nią . Oczywiście Kiara i Kovu z dziećmi i Kopa też jej pomagali . Rony szykował się do ślubu z Uri .
- Mamo , czy ja naprawdę muszę ? - pytał Rony
- Tak , jesteście zaręczeni i koniec . Już o ty rozmawialiśmy .
- Szczęście że ja nie muszę się z nią żenić ! - Powiedziała ze śmiechem Miranda .
- Cześć Rony ! - powiedziała Uri która właśnie przyszła .

- Witaj , kochanie ...
Co prawda , Uri była ładną lwicą ale ... bardzo arogancką .
- Nasz ślub już za 3 dni !
- Pamiętam ...
- Nie cieszysz się ?! - warknęła Uri
- OCZYWIŚCIE ŻE SIĘ CIESZĘ !!! - Powiedział wystraszony Rony .
- To dobrze ! Już się bałam że mnie nie kochasz ...
Miranda wybuchnęła śmiechem .
- Co cię tak bawi ?! - Wrzasnęła Uri
- Niiiic.... - Mira znów zaczęła się śmiać .

Chwilę później przyszedł Ara wraz z Imką .
- Cześć Rony , cześć Mira ! - zawołał Ara .
- Cześć ! - powiedziała Mira - Czy coś się stało ?
- A tak przyśliśmy tylko ... - Powiedział Ara . - Macie dziś wolny czas ?
- Ja mam - odpowiediała Miranda - a gdzie chcecie pójść ?
- Pamiętacie tą Nadie ? - powiedziała Imka
- Oczywiście że ją pamiętam ! - krzyknął Rony .
- Chcieliśmy pójść na ...
- Biały teren - szepnął Ara .
- Że co ? Przecież to teren białych lwów ! Nie wolno nam tam chodzić  ! - Powiedział Rony .
- Przecież jesteś królem , możesz robić co chcesz ! - powiedziała Imka .
- Jeszcze nie jestem ...
- Ale będziesz ! No chodź , nie tęsknisz za swoją dziewczyną ?
- Dziewczyną ???!!! - wrzasnęła Uri .
- To nie jest moja dziewczyna ! - warknął Rony .
- Ja też w takim razie idę z wami ! - powiedziała Uri .
- eee... ale my chcieliśmy pójść tylko z Ronym i Mirą ... - powiedział Ara .
- No to teraz idziecie ze mną ! Zrobić przejście dla królowej !
Wszyscy poszli . Kiedy byli na miejscu zdziwili się . Biały teren wyglądał prawie jak zła ziemia . Teren był bardzo skalisty , ponury i nikogo nie było . Było tam dużo kości innych zwierząt . To wszystko wyglądało strasznie . Po chwili zobaczyli piękną białą lwice z zadrapaniem przy oku . Wyglądała na smutną i trochę złą .

- Patrzcie , to chyba Nadia ! - Powiedziała Mira - podejdźmy bliżej !
Lwy podeszły do Nadii . Nadia nie rozpoznała swoich przyjaciół .
- Kim jesteście ?! Nie jesteście jednymi z nas ! Wynocha , słyszycie ?!
- Jak śmiesz zwracać się tak do królowej ! - Krzyknęła Uri .
- Nadia , to my , twoi przyjaciele ! - powiedział Rony - Nie pamiętasz nas ?
- Ale ja nie mam przyjaciół !
- Masz ! - Powiedziała Mira - To ja , Mira i mój brat Rony , pamiętasz ? A to Ara i Imka ! Naprawdę nas nie pamiętasz ???
- Mira ? To ty ? Rony ? Pamiętam was !
- Wiedziałem że sobie przypomnisz ! - Powiedział uradowany Ara .
Wszyscy przyjaciele się przytulili .

rozdział 14

Nadszedł wieczór . Kiara i Nala nalegały żeby Kopa został u nich ale Kopa wolał wrócić do swojego gniazda . Wdrapał się na drzewo na którym miał zbudowane swoje własne gniazdo i zasnął . Nie pospał jednak długo bo obudził go głos Tojo .

- Co ty tu robisz Kopa ? Nie powinieneś teraz być ze swoją nową rodzinką ? - powiedział ze złością Tojo .

- A co ty robisz na moim drzewie ? Daj mi spokój , chcę spać . I w ogóle przestań się mnie czepiać . To nie twoja sprawa .

- No raczej moja bo jestem twoim bratem .

- Nie jesteś moim prawdziwym bratem . A ptaki nie są ani moimi , ani twoimi prawdziwymi rodzicami . To wszystko kłamstwo .

- No to dlaczego nie wrócisz do swojej niby prawdziwej rodzinki , co ? 

- A wiesz co ? Masz rację , mam dosyć życia na drzewie , wrócę na lwią ziemię i będę mieszkać ze swoją PRAWDZIWĄ rodziną !!!

- Proszę bardzo , droga wolna ! - Warknął Tojo i zeskoczył z drzewa Kopy - I nie chcemy cię tu więcej widzieć !!!
 Kopa postanowił się wyprowadzić . Pożegnał ptaki i wrócił na lwią ziemię ( Ptasia rodzina Kopy mieszkała poza jej terenem ) .

- Kopa , wróciłeś ! - Ucieszyła się Kiara i przytuliła brata . 

- Co ty tu robisz ?! - warknął Simba - Zostaw naszą rodzinę w spokoju , bo do niej nie należysz !!!

- Simba ! - krzyknęła Nala - Przecież to nasz syn !

- Oczywiście że nie !!! Kopa nie żyje i koniec . Wynoś się stąd !!!
Kopa uciekł . Kiara chciała go zatrzymać ale on zniknął jej z oczu .
Kopa już sam nie wiedział co ma robić . Zobaczyła go Vitani .
- Kopa , co się stało ? Spytała Vitani .
- Nic ,nic ...
- Widzę że coś się dzieje . Możesz mi powiedzieć , spokojnie .
- Już naprawdę niczego nie rozumiem .
- Czego nie rozumiesz ?
-Tego że nikt mnie nie chce ! Tojo się na mnie obraził , mój tata mnie nie poznaje , nawet ptaki już ze mną nie rozmawiają ! Nikomu na mnie nie zależy ...
- Mi zależy ! Nie przejmuj się nimi !
- Naprawdę ci na mnie zależy ?
- Oczywiście ! Tak za tobą tęskniłam !

Kopa i Vitani przytulili się . Spędzili ze sobą cały wieczór ...
- Kocham cię Kopa - powiedziała Vitani .
- Też cię kocham Vitani !
Nie wiedzieli że Simba się im przyglądał . Kiedy Vitani wróciła do domu Simba podszedł do syna .
- Przepraszam - powiedział Simba - naprawdę jesteś moim synem . Nie mogłem po prostu się z tym pogodzić ... Myślałem że nie żyjesz
Kopa przytulił się do taty . Wrócili razem do domu .